Stop als het tijd is om halt te houden.

Chabreloche-Bourchany  Etappe 26   38kms   

Vanmorgen zag alles wit hier, frisjes, ik had een t-shirt minder aan want het ging warm worden.

Den eerste bakker was dicht, maar ik had geluk, er waren er 2 in dat dorpje, dus een baguette voor onderweg. Ik had besloten de winterroute te doen, zou beter voor mijn knieën zijn, alleen staan daar geen overnachtingsplaatsen op, maar ja ter plekke zoeken dan maar, das iets voor straks.

Nu waren de eerste 5 kms kei steil omhoog en over ne weg dat wilde ni weten, stenen, keien, grote rotsblokken en boomstammen, daartussen moest ge zien recht te blijven.

Een goei opwarming, dat wel, ik heb van de hele dag geen kou meer gehad, daarna ne weg met niks anders dan bochten, links rechts , dat zijn veel kms maar van afstand gaat het niet vooruit!! 

Eigenlijk zie ik onderweg meer honden dan mensen, die dorpjes zijn zo dood als ne pier, maar elke Fransman heeft minstens 1 hond, meestal meer.Daarstraks bij een groot huis kwamen er al 3 afgelopen, nogal grote, en maar blaffen, maar de vrouw des huize riep ene keer, en ze liepen alledrie terug naar huis en gedaan met blaffen, die luisterde zoals da moet!!

Ik had in gedachte waar ik wilde stoppen, t'was half 3 dus ik naar het gemeentehuis, gesloten, den brandweer, gesloten, hotel, gesloten, winkel en nog ne bakker gesloten, nog een gite, alles was daar gesloten.

Ik heb nog zeker aan 5 man of vrouw gevragen of zij een plaats wisten waar ik zou kunnen slapen, of ik daar mocht slapen, een kast van een huis hebben, en toch geen plaats hebben.

Nog een paar werkmannen, die zouden me naar een volgend dorp sturen maar helemaal van de route weg ,dat zijn dubbele kms voor morgen terug te komen. Het zat niet mee, intussen maar besloten om verder te wandelen, tot ik dacht, het laatste huis, daar wil ik nog ne gok wagen, madammeke was buiten bezig, maar neenee, ik heb 2 honden en 2 katten dus dat gaat ni, ik snapte wel niet waarom dat ni zou gaan, maar misschien wist ze wel een plek, dus ze belde vrienden van haar en om 17: 15  waren die thuis en mocht ik komen Intussen een koffieke gedronken en wat gebabbeld .Ze deed mij daar naar toe, t'was vlakbij. Intussen was ik 3 uurs verder, maar ik had eten, een douche en een bed!!

Ik denk dat ik mijne tactiek nog eens moet aanpassen, slaapwel en hopelijk vlot het morgen wat beter.