Wie durft verdwalen, vindt nieuwe wegen.

Santovenia- Hontanas etappe 58 

Over gisteren , ik kwam waar ik wou overnachten, maar er waren daar maar 2 albergue, een derde waren ze aan het renoveren, waarom doen ze dat in de zomer? 

Maar zoals te verwachten, nergens plaats, in de ene albergue, naar een paar plaatsen laten bellen maar geen geluk, nu had ik een plaats gevonden, een eindje van de route, en ze hadden nog plaats, dus nog maar eens 6 km erbij.

Toen ik daar kwam , inschrijven en betalen, ik vroeg of ze een keuken hadden, verkeerde vraag, ze hadden een restaurant en ik mocht niks meer bestellen want het was al te laat. Dan naar boven , alles laten zien, ik had alleen nog een boven stapelbed en vroeg meteen of de matras op de grond mocht, er was plaats genoeg en meneer zei dat ik wat eerder moest komen voor een bed onderaan.

Hij weg en ikke de matras op de grond, me daar geïnstalleerd en den douch in, toen kwam de verfpot (madam)naar boven, neenee dat mocht niet, nog eens gezegd dat ik niet boven in da bed geraak! Ze was zowat pisnijdig, toen kwamen de andere  pelgrims van het restaurant naar de kamer. Eén voor één hadden ze commentaar tot ik eens gezegd heb dat ik net als zij ook betaald heb, en dat ik alleen even wou slapen en rusten. Om ze nog wat te pesten heb ik om 5:45 de wekker laten horen, de zagemannen, precies of ik ne indringer was.Dus vroeg op pad, het was frisjes maar flink doorgestapt, mijn voeten worden het stilaan gewoon ,eigenlijk zei er gisteren in de albergue al iemand , als je niet reserveert heb je geen bed, weer dezelfde misèrie als de 2 vorige maanden.

Vandaag  weer een veel te lange dag, het was in de laatste 5 kms dat ik eens ging kijken waar ik eerst binnen zou gaan, stom dat ik niet aandachtig genoeg was om die uitstekende steen te zien, en met die stokken even onder de arm kon ik mezelf ook niet meer in evenwicht houden.

Dus patat ,daar lag ik, omg. meteen ne serieuze plas bloed, het bleef maar lopen, en als ge gene spiegel hebt, is dat moeilijk zelf  te verzorgen , ik was al blij dat er geen tanden kapot waren, een paar grote krassen op mijne bril, maar ik heb ne reserve bij dus das ook ni het ergste.

Er waren nog 3 pelgrims achter mij , die hebben dat ontsmet, een pleister erop en het komt wel in orde. Bloed van handen en gezicht gewassen en samen zijn we verder gewandeld  de laatste 3 kms, bedankt aan de bezorgde pelgrims !! 

Na de douche de pleister eraf , ja voorlopig gaan dat geen selfiekes meer zijn, de neus is paars en blauw, eens zo dik en af en toe loopt het bloed er zomaar weer eruit, ze is erg pijnlijk, verder nog een kapotte knie maar dat zal wel weer genezen. 

Voortaan beter opletten!!